Tarczyca



Jak rozpoznać nadczynność tarczycy?

Nadczynność tarczycy powinien zdiagnozować lekarz, toteż autodiagnozy nikomu nie polecam, nie mniej jednak postaram się przybliżyć kwestie związane z tą dolegliwością, objawy, które mogą być dla Was alarmem, sygnałem, że nadeszła pora by udać się do lekarza i sprawdzić swój stan zdrowia i … stan tarczycy.
Gdy tarczyca wytwarza zbyt dużo hormonów obserwuje się pewną nadpobudliwość, nerwowość, zaburzenia w pracy serca.

Osoby z nadczynnością tarczycy chudną i są pobudzone. W większości przypadków choroby, w których pojawia się nadczynność dosyć łatwo zaobserwować na podstawie towarzyszących im objawów zewnętrznych takich jak powiększona podstawa szyi czyli charakterystyczne wole lub wytrzeszcz oczu, ale nie tylko te objawy są alarmujące, poza tym taka zewnętrzna, naoczna diagnostyka w większości przypadków zdecydowanie nie wystarczy.

Kiedy tarczyca wytwarza zbyt dużo hormonów?

Jedną z najczęstszych przyczyn jest choroba Gravesa-Basedowa, która jest chorobą o podłożu autoimmunologicznym, przynajmniej na to wskazują dotychczasowe badania, w wyniku których stwierdzono, że do produkcji zwiększonej ilości hormonów tarczyca jest zmuszana w efekcie oddziaływania własnych przeciwciał tzw. autoprzeciwciał ludzkiego organizmu.
Za podwyższony poziom hormonów tarczycy nie odpowiada tylko i wyłącznie sam gruczoł, zjawisko to może też być spowodowane przez tzw. gruczolaki, które przejmują funkcje produkcji hormonów. Wytwarzają je zupełnie niezależnie od tarczycy i od mechanizmów regulacyjnych organizmu (np. przysadki mózgowej), dlatego też organizm nie jest w stanie nad nimi i wytwarzanymi przez nie hormonami zapanować.
Kolejną przyczyną nadaktywności gruczołu bywają terapie hormonalne polegające na dostarczeniu organizmowi dodatkowych hormonów. To skutek typowego, a raczej nietypowego błędu popełnianego przez lekarzy w trakcie leczenia chorób takich jak wole miąższowe i wole proste.
Może też zdarzyć się tak, że poziom hormonów tarczycy skoczy w wyniku autoimmunologicznego bądź wirusowego zapalenia tarczycy. To wszystkie podstawowe choroby związane z nadczynnością, jest ich kilka z czego jasno wynika, że diagnoza lekarska jest niezbędna.

Jakie objawy towarzyszą nadczynności?

Oprócz nerwowości, pobudzenia i przyspieszonego metabolizmu czyli chudnięcia mimo woli osoby z nadczynnością tarczycy mają problemy z zasypianiem i z koncentracją, w stanach dużego pobudzenia (niemożność kontrolowania emocji) może dojść do oddawania tzw. wolnych stolców, co nie należy do najprzyjemniejszych zjawisk. W okresie nadczynności tarczycy może dojść do ujawnienia się i nasilenia chorób psychicznych oraz nerwic. Najbardziej stresujące są jednak objawy nadpobudliwości ze strony serca, co może skończyć się nawet niewydolnością (niewydolność wieńcowa).
Ważne: w związku z nadczynnością tarczyca może być powiększona, co prowadzi do pewnych dolegliwości w trakcie oddychania i spożywania pokarmów).

Objawy w chorobie Gravesa – Basedowa

Są dosyć specyficzne, bo widoczne. Wole czyli zgrubienie na szyi bardzo często mu towarzyszy, może mieć różne rozmiary, w nadczynnym wolu guzowatym w obrębie tarczycy pojawiają się niewielkie guzki, w tej chorobie może też pojawić się obrzęk przedgoleniowy, a nawet wytrzeszcz gałek ocznych.

Mam nadczynność tarczycy – co robić?

Leczenie nadczynności to zadanie dla lekarza. Diagnostyka wymaga oznaczenia poziomu hormonów tarczycy we krwi. Nie mniej jednak konieczne jest też ‚obejrzenie’ samego gruczołu i ewentualnych gruczolaków, bo jak już pisałam nie zawsze sama tarczyca jest odpowiedzialna za pojawiające się objawy nadczynności.
Oprócz oznaczenia poziomu hormonów stosuje się więc również takie badania jak ultrasonografia, scyntygrafia albo biopsja (cienkoigłowa biopsja tarczycy).
Powtórzę, że leczenie nadczynności jest zadaniem dla lekarza, zwłaszcza że w niektórych chorobach stosuje się leczenie operacyjne.
Poza leczeniem operacyjnym w leczeniu nadczynności wykorzystywane są tzw. tyreostatyki, czyli leki blokujące działalność gruczołów. Do wyleczenia nadczynności  tarczycy dochodzi w mniej więcej połowie przypadków, a kuracja lekami trwa około półtora roku. Dłuższe przyjmowanie leków nie jest wskazane, bo jeśli ma dojść do wyleczenia choroby dochodzi do niego w okresie osiemnastu miesięcy.

About these ads

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: